Ευτυχώς… Το βρήκα το ρι μου πάλι και είμαι ξανά ένα χαρούμενο φιρίκι… Χτες, μόλις τελείωσα την παρουσίαση της διπλωματικής μου για το μίντ-τερμ… Βοήθησε και ο Μορφέας βέβαια να το βρω. Άντε να δούμε πόσο καιρό θα μείνει μέχρι να την ξανακάνει. Το κόβω το βραδάκι να ξεπορτίζει πάλι… [Φαντάζομαι τον GA να χορεύει σε ρυθμούς Αιμίλιου. Κι εγώ μαζί! Αφού του λέω, άκουττέ το τε παρακαλώ! " Ήταν ένα μήλο, μήλο φιρίκι..."]

Προς το παρόν προσπαθώ να μαζέψω τον “μίντ-τερμ” χαμό γύρω από το γραφείο μου και να ξεκινήσω να δουλεύω για τα αυριανά μαθήματα. Πάντως (μιας και θα ρωτήσεις…) η παρουσίαση πήγε πολύ καλά, ξανάρθε το ρι σου λέω! Μου είπαν βέβαια να το συμμαζέψω λίγο γιατί είναι μεγάλο (παρόλο που εσένα θα σου φανεί μια σταλιά) και πρότειναν να εντάξω και τα σκίτσα μου στο τελικό λουκ, κάτι, που παρόλο που ήθελα να πειραματιστώ, δε μου πέρασε ποτέ από το μυαλό και μου άρεσε σαν ιδέα. Τώρα μου μένει να μου δώσουν το οκ οι κούκιν ον θρι μπέρνερς για το κέιν τόουντ και ο μόμπυ για το εγκέν -το δεύτερο είναι πιο εύκολο γιατί είναι από το μόμπυγκράτις.κομ  που δίνει μουσική για μη-κερδοσκοπικά πρότζεκτς. Περισσότερα για το πως πήγε, στο ριπόρτ στο θύσις (από το θυσία) μπλογκ… (http://blogs.nyu.edu/blogs/pt654/pt/2009/10/midterm_review.html)

Μήπως όμως να σου πω πιο πολλά για την ιστορία; Νομίζω η περιγραφή που έκανα στην κρις τα λέει όλα.

“Δυο λόγια για την ιστορία… Θα προσπαθήσω να το κάνω όσο πιο απλό γίνεται. Εξαιτίας των αρχών της σύγχρονης καταναλωτικής κοινωνίας (ξοδέψτε γιατί χανόμαστε, ψωνίζω άρα υπάρχω), τον προσδιορισμό, προβολή και επιβολή της προσωπικότητας μέσω της κατανάλωσης και κατ’ επέκταση της ύπερ-κατανάλωσης (ο τόνος στο υ είναι επί τούτου…), ο ήρωάς μας φτάνει σε τέλμα και αδιέξοδο εις διπλούν. Την πρώτη φορά εξαιτίας του κοινωνικού συνόλου και τις επιλογές που αυτό κάνει -συνειδητές ή μη δεν το εξετάζουμε στην προκειμένη περίπτωση, αν και η ιστορία αφήνει να εννοηθεί πως είναι απόρροια μιας παθητικά επιθετικής επιβολής των αρχών συντήρησης του συστήματος. Τη δεύτερη, γιατί ενώ ο ήρωας φαίνεται πως συνειδητοποιεί τη ματαιότητα όλων των προαναφερθέντων αρχών και επιβολών και οδηγείται προς την ολοκλήρωση του ατόμου και την πνευματική του ανύψωση σε μια ζώνη πέρα από τα στενά όρια αντίληψης του πλήθους -που τον οδήγησε σε αυτή άλλωστε και λέγοντας αυτή εννοώ την ανύψωση- τελικά αποδεικνύεται πως, δυστυχώς κι αυτός είναι μέλος του ευρύτερου συνόλου, αμνός του κοπαδιού κοκ. Αντί για ολοκλήρωση και ανύψωση, επέρχεται λοιπόν η συνειδητοποίηση και η αποδοχή μιας μίζερης, σύγχρονης πραγματικότητας και του αδιεξόδου που οδηγεί ως φυγείν αδύνατον. Τελεία και παύλα. Τι νομίζετε ότι κάνουμε; Μπρίκια κολλάμε;”

Είναι τυχαίο που η κρις δεν απάντησε ακόμα, άραγε; χαχαχαχαχαχα!

Πρόκειται λοιπόν για έναν τύπο που ψάχνει να βρει χώρο στην παραλία αλλά δε βρίσκει. ‘Η μάλλον βρίσκει λίγο χώρο αλλά φεύγει άρον άρον γιατί του την πέφτουν από παντού, η μουσική του διπλανού, κάτι μπάλες του σκάνε στο κεφάλι, κάτι μωρά που τσιρίζουνε (δεν έχουμε κάτι με τα μωρά, τυχαίο το παράδειγμα θα μπορούσαν να είναι… σκυλιά, αυτό για τις μαμάδες -και μπαμπάδες- που αγρίεψαν) (καλά και τα σκυλιά τυχαίο ήτανε, θα μπορούσαν να είναι… κομπρεσέρ, αυτό για τους φιλόζωους) (καλά και το κομπρεσέρ τυχαίο ήταν… πες πως είμαι εγώ να τελειώνουμε, αυτό για τα εργατικά σωματεία). Απογοητευμένος που δε βρήκε χώρο να ξαπλώσει και να πάρει το ρηλάξ του, ανακαλύπτει τυχαία μια απόμερη, μικρή, δυσπρόσιτη παραλία. Χαρούμενος μαζεύει όλα του τα τσιμπράγκαλα εκεί και, καταϊδρωμένος από το πάνω κάτω, βλέπει τελικώς πως πάλι δεν έχει χώρο να την ξαπλάρει στην παραλία (εξού και ο τίτλος μπιτσλες) γιατί είναι ο άνθρωπος της κατανάλωσης και τα πράγματά του τίγκαραν το λιγοστό χώρο. Τελικώς την κάνει ξαπλωτός πάνω στη φουσκωτή του σαμπρέλα στην ανοικτή θάλασσα, αφού στην παραλία δε βρίσκει προκοπή (δεν ήταν στον Προκόπη στη Νάξο βλέπεις, αν και εκεί μου ήρθε η έμπνευση). Λες ις μορ ένα πράμα… Θα τη βρει όμως την ησυχία του, ηρεμία, γαλήνη κλπ κλπ εκεί; Εμ, εδώ σε θέλω…

Ορίστε και το ανιμάτικ. Ανιμάτικ… σα να να λέμε στόριμπορντ σε μορφή βίντεο, με τάιμινγκ, μουσική, ηχητικά εφφέ κλπ. Και στόριμπορντ σα να λέμε η ιστορία σε κόμικς… Σχόλια ευπρόσδεκτα!

ΥΓ. Βάλε φιρίκι (με τόνο) στο γκουγκλ και δες τη δεύτερη επιλογή… χαχαχα!